But then.. Life happens!

Zoooo... dat was weer lang geleden! Ik heb inmiddels al gemerkt dat ik niet zo consequent ben met blogs schrijven. Gelukkig verdien ik er niet de kost mee ;-)

De laatste keer dat ik hier iets schreef, was ik 27 (in plaats van 29) en had ik 2 kindjes (in plaats van 3). Een maand na mijn laatste bericht hier, werd ik zwanger van ons derde kindje en die is afgelopen maart geboren. Een echte Corona baby dus! Nikki is een lekker meisje en ze is erg snel tevreden. Dat laatste is op zich best fijn als je al twee mini-mensjes hebt rondlopen :-) Ze is nu alweer een half jaar en we genieten enorm van haar.

Maar goed, nu terug naar de blog. Ik was er dus al niet zo goed in om regelmatig iets te posten, maar ik heb vaak genoeg momenten gehad waarvan ik dacht; 'He, hier kan ik best een blog over schrijven'. But then... life happens. Het gezinsleven met drie kindjes is gewoon druk en tijdens mijn zwangerschap had ik al helemaal geen energie. Maaarrrr, dat ligt nu achter me en beetje bij beetje krijg ik weer een beetje ritme en energie terug, best fijn :-) En dus, tijd voor een nieuwe blog!

Dit keer één waarvan ik best even heb getwijfeld of ik het überhaupt wel moet schrijven. Want ik geloof niet dat er heel veel christenen zijn in Nederland die met dit onderwerp bezig zijn. Of, ik ken er gewoon geen één van. Mijn associaties met dit onderwerp waren;
- Onderdrukking
- Ouderwets
- Islam
- Verkeerde interpretatie van Bijbelteksten
- Jodendom

Heb je het inmiddels al geraden? :-) Het gaat over hoofdbedekking.. Jawel.. Als christen.. Ik bedoel, ik weet dat heel veel vrouwen hun hoofd bedekken op deze aarde om religieuze redenen. Moslima's, Jodinnen (ja dat is een woord, ik heb het opgezocht) en ook in het Hindoeïsme zie je dit gebruik. En hier in Nederland kennen we natuurlijk de wat strengere christelijke stromingen, die op de zondag het welbekende hoedje dragen. Tot voor kort droegen Nederlandse vrouwen dagelijks klederdracht en ook bij deze klederdracht was een hoed/kap/hoofdbedekking heel gewoon.

Maar hoe kom ik hier nou op? Nou, ik volg sinds kort een familie op Youtube die vlogs maakt. Ze filmen over hun gezinsleven, de muziek die ze maken en hun leven met Jezus. Súper inspirerend, dus als je ze wil volgen, zoek ze dan even op via Youtube ('Tiny notes from home'). De vrouw en moeder van dit gezin, Lindsay, draagt een hoofdbedekking. Het viel me gelijk op en ik was heel benieuwd waarom ze dit permanent droeg. In 1 van hun vlogs legt ze uit dat, naar aanleiding van 1 Korinthe 11, de Heilige Geest haar er van overtuigde dat ook zij haar hoofd mocht bedekken. 

Ik vond dit erg inspirerend, maar tegelijkertijd schoten er allerlei vragen en opmerkingen door mijn hoofd; 'Uuuh, oke, maar je genade hangt toch niet van af van een doek op je hoofd?' 'Die Bijbeltekst moeten we lezen in de context en in de tijd en cultuur waar in het geschreven is' 'Leuk voor jou, maar niet voor mij'. Toch bleef dit onderwerp me bezig houden.. Ik kon me zo goed met deze vrouw identificeren, maar dat stukje was vreemd voor mij. Ik besloot op mijn eigen zoektocht te gaan, en eigenlijk ben ik daar nog steeds mee bezig.

Ik heb een sjaal gekocht (de weinige sjaaltjes die ik had zijn bij een recente ontspul-actie de deur uit gegaan) en draag deze thuis nu twee dagen. Éen keer heb ik het aangedurfd om er mee naar buiten te gaan en ik werd ook gelijk flink aangekeken. Het zou me helemaal niets uit moeten maken, maar toch merk ik dat dat het wel een beetje doet.

Vanavond sprak ik een goede vriendin via de telefoon. Ik besprak dit met haar, waar ik mee bezig was en waar ik veel over nadenk. Ook vertelde ik haar dat zij eigenlijk de enige was tegen wie ik het durfde te zeggen.. Zo gek.. Ik heb veel meer mensen om mij heen die ik vertrouw met dit soort dingen, maar dit vond ik zelf gewoon té vreemd. Plus, ik was gewoon een beetje bang voor alle vragen die ik zou krijgen en waar ik geen antwoord op zou hebben. Het was heel fijn om dit met deze goede vriendin te bespreken. Ze legde me uit hoe zij naar dit Bijbel gedeelte keek, maar zei er gelijk achteraan dat als dit iets was wat God op mijn hart had gelegd, ik moest luisteren. Dat is zo mooi he, hoe iemand anders precies kan zeggen wat je eigenlijk al voelde maar waarvoor je te bang was om het ook echt te gaan doen. Het was een enorme bevestiging en bemoediging voor mij. Want het voelt inderdaad als iets heel persoonlijks, iets wat God van mij vraagt en iets waarin ik wil gehoorzamen. 

Want weet je.. In dat stuk in de Bijbel waar geschreven wordt over de hoofdbedekking van de vrouw, wordt ook geschreven over de natuurlijke orde die God heeft gemaakt toen Hij deze wereld schiep. Namelijk God, Jezus Christus, man, vrouw. Oh, dit maakte me altijd zo ontzettend opstandig en rebels als ik dit vroeger hoorde. Jaja, de vrouw is het hulpje van de man. Ik kon het niet meer horen! Maar het laatste half jaar heeft God mijn hart verandert. Echt hor, God heeft dat gedaan. Want uit mijzelf was het nooit gebeurd. Hij heeft me laten zien hoe mooi Hij het bedacht heeft. Wat een veilige positie ik als vrouw heb en dat ik bescherming mag vinden bij mijn man, mijn Redder en mijn God. Dat Sander en ik samen 1 team zijn, maar dat hij de leider is. En oh, wat vind ik dat vaak nog zo ontzettend moeilijk. Maar het is iets wat God echt aan het veranderen is in mij, zo gaaf vind ik dat! En dit is voor mij 1 van de redenen om een hoofdbedekking te gaan dragen, een reminder dat ik onder gezag sta. Ik word niet onderdrukt, ik ben niet minder waard, ik ben geen tweederangs burger. Nee, ik ben een vrouw, geschapen naar Gods beeld met een specifiek doel hier op aarde. Ik kan daar alleen maar heel blij van worden!

Ik merk dat ik het lastig vind om het met woorden helemaal te omschrijven. Want met mijn ratio, kan ik dit zelf eigenlijk niet volgen. Het is niet logisch, het klopt niet, misschien is het theologisch niet eens correct. Maar toch voel ik dat ik dit voor de komende periode mag gaan doen en het verder mag gaan onderzoeken. 

Toch leuk dat ik, na 1,5 jaar geen blog geschreven te hebben, nu niet kan stoppen met schrijven. Ik hoop dat dit stuk je mag bemoedigen, helpen en misschien wel kan aanzetten om zelf eens na te gaan denken over dit specifieke stuk in de Bijbel. Wat je ook doet, doe het samen met God. Lees Zijn Woord, praat met Hem en volg je Vader op het pad wat Hij je leidt.

Hopelijk, tot snel!