Zoooo... dat was weer lang geleden! Ik heb inmiddels al gemerkt dat ik niet zo consequent ben met blogs schrijven. Gelukkig verdien ik er niet de kost mee ;-)
De laatste keer dat ik hier iets schreef, was ik 27 (in plaats van 29) en had ik 2 kindjes (in plaats van 3). Een maand na mijn laatste bericht hier, werd ik zwanger van ons derde kindje en die is afgelopen maart geboren. Een echte Corona baby dus! Nikki is een lekker meisje en ze is erg snel tevreden. Dat laatste is op zich best fijn als je al twee mini-mensjes hebt rondlopen :-) Ze is nu alweer een half jaar en we genieten enorm van haar.
Maar goed, nu terug naar de blog. Ik was er dus al niet zo goed in om regelmatig iets te posten, maar ik heb vaak genoeg momenten gehad waarvan ik dacht; 'He, hier kan ik best een blog over schrijven'. But then... life happens. Het gezinsleven met drie kindjes is gewoon druk en tijdens mijn zwangerschap had ik al helemaal geen energie. Maaarrrr, dat ligt nu achter me en beetje bij beetje krijg ik weer een beetje ritme en energie terug, best fijn :-) En dus, tijd voor een nieuwe blog!
Dit keer één waarvan ik best even heb getwijfeld of ik het überhaupt wel moet schrijven. Want ik geloof niet dat er heel veel christenen zijn in Nederland die met dit onderwerp bezig zijn. Of, ik ken er gewoon geen één van. Mijn associaties met dit onderwerp waren;
- Onderdrukking
- Ouderwets
- Islam
- Verkeerde interpretatie van Bijbelteksten
- Jodendom
Heb je het inmiddels al geraden? :-) Het gaat over hoofdbedekking.. Jawel.. Als christen.. Ik bedoel, ik weet dat heel veel vrouwen hun hoofd bedekken op deze aarde om religieuze redenen. Moslima's, Jodinnen (ja dat is een woord, ik heb het opgezocht) en ook in het Hindoeïsme zie je dit gebruik. En hier in Nederland kennen we natuurlijk de wat strengere christelijke stromingen, die op de zondag het welbekende hoedje dragen. Tot voor kort droegen Nederlandse vrouwen dagelijks klederdracht en ook bij deze klederdracht was een hoed/kap/hoofdbedekking heel gewoon.
Maar hoe kom ik hier nou op? Nou, ik volg sinds kort een familie op Youtube die vlogs maakt. Ze filmen over hun gezinsleven, de muziek die ze maken en hun leven met Jezus. Súper inspirerend, dus als je ze wil volgen, zoek ze dan even op via Youtube ('Tiny notes from home'). De vrouw en moeder van dit gezin, Lindsay, draagt een hoofdbedekking. Het viel me gelijk op en ik was heel benieuwd waarom ze dit permanent droeg. In 1 van hun vlogs legt ze uit dat, naar aanleiding van 1 Korinthe 11, de Heilige Geest haar er van overtuigde dat ook zij haar hoofd mocht bedekken.
Ik vond dit erg inspirerend, maar tegelijkertijd schoten er allerlei vragen en opmerkingen door mijn hoofd; 'Uuuh, oke, maar je genade hangt toch niet van af van een doek op je hoofd?' 'Die Bijbeltekst moeten we lezen in de context en in de tijd en cultuur waar in het geschreven is' 'Leuk voor jou, maar niet voor mij'. Toch bleef dit onderwerp me bezig houden.. Ik kon me zo goed met deze vrouw identificeren, maar dat stukje was vreemd voor mij. Ik besloot op mijn eigen zoektocht te gaan, en eigenlijk ben ik daar nog steeds mee bezig.
Ik heb een sjaal gekocht (de weinige sjaaltjes die ik had zijn bij een recente ontspul-actie de deur uit gegaan) en draag deze thuis nu twee dagen. Éen keer heb ik het aangedurfd om er mee naar buiten te gaan en ik werd ook gelijk flink aangekeken. Het zou me helemaal niets uit moeten maken, maar toch merk ik dat dat het wel een beetje doet.
Vanavond sprak ik een goede vriendin via de telefoon. Ik besprak dit met haar, waar ik mee bezig was en waar ik veel over nadenk. Ook vertelde ik haar dat zij eigenlijk de enige was tegen wie ik het durfde te zeggen.. Zo gek.. Ik heb veel meer mensen om mij heen die ik vertrouw met dit soort dingen, maar dit vond ik zelf gewoon té vreemd. Plus, ik was gewoon een beetje bang voor alle vragen die ik zou krijgen en waar ik geen antwoord op zou hebben. Het was heel fijn om dit met deze goede vriendin te bespreken. Ze legde me uit hoe zij naar dit Bijbel gedeelte keek, maar zei er gelijk achteraan dat als dit iets was wat God op mijn hart had gelegd, ik moest luisteren. Dat is zo mooi he, hoe iemand anders precies kan zeggen wat je eigenlijk al voelde maar waarvoor je te bang was om het ook echt te gaan doen. Het was een enorme bevestiging en bemoediging voor mij. Want het voelt inderdaad als iets heel persoonlijks, iets wat God van mij vraagt en iets waarin ik wil gehoorzamen.
Want weet je.. In dat stuk in de Bijbel waar geschreven wordt over de hoofdbedekking van de vrouw, wordt ook geschreven over de natuurlijke orde die God heeft gemaakt toen Hij deze wereld schiep. Namelijk God, Jezus Christus, man, vrouw. Oh, dit maakte me altijd zo ontzettend opstandig en rebels als ik dit vroeger hoorde. Jaja, de vrouw is het hulpje van de man. Ik kon het niet meer horen! Maar het laatste half jaar heeft God mijn hart verandert. Echt hor, God heeft dat gedaan. Want uit mijzelf was het nooit gebeurd. Hij heeft me laten zien hoe mooi Hij het bedacht heeft. Wat een veilige positie ik als vrouw heb en dat ik bescherming mag vinden bij mijn man, mijn Redder en mijn God. Dat Sander en ik samen 1 team zijn, maar dat hij de leider is. En oh, wat vind ik dat vaak nog zo ontzettend moeilijk. Maar het is iets wat God echt aan het veranderen is in mij, zo gaaf vind ik dat! En dit is voor mij 1 van de redenen om een hoofdbedekking te gaan dragen, een reminder dat ik onder gezag sta. Ik word niet onderdrukt, ik ben niet minder waard, ik ben geen tweederangs burger. Nee, ik ben een vrouw, geschapen naar Gods beeld met een specifiek doel hier op aarde. Ik kan daar alleen maar heel blij van worden!
Ik merk dat ik het lastig vind om het met woorden helemaal te omschrijven. Want met mijn ratio, kan ik dit zelf eigenlijk niet volgen. Het is niet logisch, het klopt niet, misschien is het theologisch niet eens correct. Maar toch voel ik dat ik dit voor de komende periode mag gaan doen en het verder mag gaan onderzoeken.
Toch leuk dat ik, na 1,5 jaar geen blog geschreven te hebben, nu niet kan stoppen met schrijven. Ik hoop dat dit stuk je mag bemoedigen, helpen en misschien wel kan aanzetten om zelf eens na te gaan denken over dit specifieke stuk in de Bijbel. Wat je ook doet, doe het samen met God. Lees Zijn Woord, praat met Hem en volg je Vader op het pad wat Hij je leidt.
Hopelijk, tot snel!
dinsdag 8 september 2020
But then.. Life happens!
zondag 19 mei 2019
Allerbelangrijkste beslissing
In mijn vorige post schreef ik over veranderingen in mijn leven, waarin de Heilige Geest mij een spiegel voorhield. Deze post is een gevolg op de vorige post en hierin wil ik ook een aantal beslissingen en de motivatie daarachter vertellen.
Één van deze dingen is dat wij nu bijna een jaar geen tv meer in onze woonkamer hebben. Ook deze beslissing hebben we samen met God genomen. Ik ben veel thuis doordeweeks en merkte dat ongemerkt de tv toch vaak aanstond, voor de kids of voor mij, en ik begon te zien dat dit tijdsverspilling was. Het was een beetje gek om de tv weg te halen, want iedereen heeft toch een tv in zijn woonkamer? Toch hebben we het gedaan en ik ben nog steeds enorm blij met deze beslissing! Onze woonkamer is niet meer ingericht op de tv en daarom voelt de ruimte veel huiselijker aan, een plek voor ontmoeting en gesprek (en overdag een plek om lekker te spelen). Ook merk ik dat ik veel minder tv kijk. Nadat we de tv weg hebben gedaan heb ik nog wel regelmatig de laptop er even bij gepakt om iets te kijken, maar dit was dan altijd een hele bewuste keuze en ik keek dus niet hersenloos 2 uur lang TLC. Al een vooruitgang, maar sinds een paar weken kijk ik bijna nooit meer iets op mijn laptop en weetje, het bevalt me prima! De tijd die ik overheb, 's avonds of overdag, gebruik ik om goede boeken te lezen, Bijbel te lezen, blogs te schrijven 😉, af te spreken met vriendinnen om bij te kletsen, een keer lekker op tijd naar bed te gaan en zo kan ik nog wel even doorgaan. En als ik dan wel een keer wat wil kijken, kies ik heel bewust voor een christelijke film of in ieder geval geen series of films waarvan ik weet dat ze niet in lijn zijn met Gods woord (vloeken, seks, liegen enz). Ik merk dat ik door deze keuze meer rust heb en daardoor ook meer ruimte voor de Heilige Geest om door mij heen te spreken. Echt een hele fijne beslissing dus!
De allerbelangrijkste beslissing is dat ik de afgelopen maanden er naar streef om elke dag de bijbel te lezen en met mijn Vader te spreken. Dit vond ik eerder altijd moeilijk want ik kon niet eerder opstaan hor, ik had echt mijn slaap nodig. En 's avonds had ik ook geen tijd want ik had dingen te doen. En 's middags was ik te moe. Of ik geloofde dat ik de Bijbel toch niet kon begrijpen. Ik heb besloten dat ik deze leugens niet meer ga geloven. Het is gewoon niet waar. En het verschil tussen nu en vroeger, toen ik deze gedachten nog wel geloofde, is dat ik weet dat > Ja, God moet door mij heen werken maar ook > Ja, ík moet de stappen nemen. God heeft ons niet gemaakt als robots, wij hebben onze verantwoordelijkheden en wij moeten de stappen zetten, anders kan God niets door ons heen doen. Dus ik ben gestopt met wachten op het juiste moment, op dat ene woord, op dat ik uitgerust genoeg was. Want ik wil door Hem gebruikt worden in Zijn koninkrijk en dat kan alleen als ik ben ingeplugd in God, als ik een levende relatie met Hem heb. Nu mis ik het als ik mijn stille tijd oversla, want mijn geestelijke voeding ontbreekt dan op zo'n dag.
Wat ik afgelopen jaar ook heb mogen leren, is dat er een hele geestelijke wereld zit achter onze beslissingen en onze levens. Inmiddels heb ik de Freedom in Christ Course 1 keer gevolgd en 3 keer geleid. Ik heb door deze cursus zo enorm veel geleerd! Ik weet nu dat sommige gebieden in mijn leven open deuren voor Satan kunnen zijn, als ik God niet gehoorzaam en hiermee breek of een andere kant opga. Om deze reden vind ik het zo belangrijk om, samen met GOD!, bij dit soort onderwerpen wilsbesluiten te nemen.
Het laatste wat ik wil, is dat je het gevoel krijgt dat ik met een vingertje wijs en tegen je zeg wat je niet goed doet. Ik hoop echt dat deze punten je mogen inspireren om jouw relatie met God te gaan verdiepen en te mogen gaan ontdekken wat God allemaal voor jou heeft klaarliggen als jij de stappen naar Hem toe zet en elke dag Zijn nabijheid opzoekt.
Één van deze dingen is dat wij nu bijna een jaar geen tv meer in onze woonkamer hebben. Ook deze beslissing hebben we samen met God genomen. Ik ben veel thuis doordeweeks en merkte dat ongemerkt de tv toch vaak aanstond, voor de kids of voor mij, en ik begon te zien dat dit tijdsverspilling was. Het was een beetje gek om de tv weg te halen, want iedereen heeft toch een tv in zijn woonkamer? Toch hebben we het gedaan en ik ben nog steeds enorm blij met deze beslissing! Onze woonkamer is niet meer ingericht op de tv en daarom voelt de ruimte veel huiselijker aan, een plek voor ontmoeting en gesprek (en overdag een plek om lekker te spelen). Ook merk ik dat ik veel minder tv kijk. Nadat we de tv weg hebben gedaan heb ik nog wel regelmatig de laptop er even bij gepakt om iets te kijken, maar dit was dan altijd een hele bewuste keuze en ik keek dus niet hersenloos 2 uur lang TLC. Al een vooruitgang, maar sinds een paar weken kijk ik bijna nooit meer iets op mijn laptop en weetje, het bevalt me prima! De tijd die ik overheb, 's avonds of overdag, gebruik ik om goede boeken te lezen, Bijbel te lezen, blogs te schrijven 😉, af te spreken met vriendinnen om bij te kletsen, een keer lekker op tijd naar bed te gaan en zo kan ik nog wel even doorgaan. En als ik dan wel een keer wat wil kijken, kies ik heel bewust voor een christelijke film of in ieder geval geen series of films waarvan ik weet dat ze niet in lijn zijn met Gods woord (vloeken, seks, liegen enz). Ik merk dat ik door deze keuze meer rust heb en daardoor ook meer ruimte voor de Heilige Geest om door mij heen te spreken. Echt een hele fijne beslissing dus!
De allerbelangrijkste beslissing is dat ik de afgelopen maanden er naar streef om elke dag de bijbel te lezen en met mijn Vader te spreken. Dit vond ik eerder altijd moeilijk want ik kon niet eerder opstaan hor, ik had echt mijn slaap nodig. En 's avonds had ik ook geen tijd want ik had dingen te doen. En 's middags was ik te moe. Of ik geloofde dat ik de Bijbel toch niet kon begrijpen. Ik heb besloten dat ik deze leugens niet meer ga geloven. Het is gewoon niet waar. En het verschil tussen nu en vroeger, toen ik deze gedachten nog wel geloofde, is dat ik weet dat > Ja, God moet door mij heen werken maar ook > Ja, ík moet de stappen nemen. God heeft ons niet gemaakt als robots, wij hebben onze verantwoordelijkheden en wij moeten de stappen zetten, anders kan God niets door ons heen doen. Dus ik ben gestopt met wachten op het juiste moment, op dat ene woord, op dat ik uitgerust genoeg was. Want ik wil door Hem gebruikt worden in Zijn koninkrijk en dat kan alleen als ik ben ingeplugd in God, als ik een levende relatie met Hem heb. Nu mis ik het als ik mijn stille tijd oversla, want mijn geestelijke voeding ontbreekt dan op zo'n dag.
Wat ik afgelopen jaar ook heb mogen leren, is dat er een hele geestelijke wereld zit achter onze beslissingen en onze levens. Inmiddels heb ik de Freedom in Christ Course 1 keer gevolgd en 3 keer geleid. Ik heb door deze cursus zo enorm veel geleerd! Ik weet nu dat sommige gebieden in mijn leven open deuren voor Satan kunnen zijn, als ik God niet gehoorzaam en hiermee breek of een andere kant opga. Om deze reden vind ik het zo belangrijk om, samen met GOD!, bij dit soort onderwerpen wilsbesluiten te nemen.
Het laatste wat ik wil, is dat je het gevoel krijgt dat ik met een vingertje wijs en tegen je zeg wat je niet goed doet. Ik hoop echt dat deze punten je mogen inspireren om jouw relatie met God te gaan verdiepen en te mogen gaan ontdekken wat God allemaal voor jou heeft klaarliggen als jij de stappen naar Hem toe zet en elke dag Zijn nabijheid opzoekt.
woensdag 15 mei 2019
Veranderingen
Laatst sprak ik met een mooie christenvrouw. Ik weet niet of je ze kent, maar je kan ze herkennen aan een aantal dingen. Het lijkt wel of hun gezicht straalt, na 5 minuten in een gesprek gaat het al over Jezus en ze zijn vervult met Zijn liefde. Ik ben er gek op om zulke vrouwen (en mannen) over de vloer te krijgen, ik word geïnspireerd door de dingen die ze zeggen, ik leer enorm veel van ze en we mogen elkaar bemoedigen.
Tijdens het gesprek met deze christenvrouw bespraken we veel dingen, maar ook het feit dat de afgelopen maanden bij mij symbool stonden voor verandering. Een seizoen in mijn leven waarin ik echt knopen door mocht hakken, me af mocht keren van de dingen die verkeerd zijn of me juist mocht uitstrekken naar dingen die God heel persoonlijk aan mij had laten zien. Ze spoorde me aan om over deze dingen te schrijven. Als bemoediging voor anderen en als reminder voor mijzelf.
Een paar van deze veranderingen; ik ben gestopt met make-up gebruiken en het epileren van mijn wenkbrauwen, ik let op wat voor (zwem-)kleding ik draag en ik draag geen beugel BH's meer. Nou zijn dit geen regels die opgenomen zijn in de 10 geboden 😉 maar ik heb heel sterk mogen ervaren dat God aan mij vroeg; 'Mijn kind, vind je jezelf ook nog mooi zonder make-up? Ik heb je gemaakt zoals je bent, daar heb je geen make-up bij nodig'. Hij heeft me op deze manier uitgedaagd om eens goed te kijken naar hoe ik mezelf/mijn lijf laat zien aan de mensen om mij heen.
Toen ik stopte met make-up gebruiken en het epileren van mijn wenkbrauwen, was ik erg bang dat mensen me hierop aan zouden kijken, dat ze me niet mooi zouden vinden. Elke keer als ik in de spiegel keek en dacht; 'Gat, ik wil me opmaken, mezelf even "bijwerken"', zei ik tegen mezelf; 'Nee Liset, God heeft je zo gemaakt, het is goed zoals het is'. En echt geloof me, dit heeft me veel moeite gekost maar ik kan je oprecht zeggen dat ik hier nu geen last meer van heb. Tuurlijk, ik heb wel eens een baaldag en dan vind ik dat ik er niet uitzie. Maar ik weet nu dat de wereld niet vergaat, ik nog steeds Zijn dochter ben en ik nog steeds Zijn mooie schepsel ben. En daarom gaat die leugen over dat 'ik er niet uit zie', op dat moment ook weer net zo hard de prullenbak in
Wat betreft het letten op (zwem-)kleding, dit is iets waar ik eigenlijk al eerder over nagedacht heb en waar ik al eerder op ben gaan letten maar dit ook weer heb losgelaten. Ik weet niet waarom of hoe dit gebeurt is, maar ik was er klaar mee dat ik steeds weer naar dezelfde punten terugkeerde. Sommige dingen moeten ook gewoon een wilsbesluit zijn. Ik wist dat het goed was om hier op te letten, om bescheiden/discreet gekleed te gaan, maar op 1 of andere manier had ik dit weer aan de kant geschoven. Dit punt was er dus echt één van, weer oppakken en ook daadwerkelijk doorzetten. Waar ik op let is dat ik niet te bloot gekleed ga en dat ook mijn borsten goed bedekt zijn (ook als ik buk). Éen dingetje wat wel nieuw was, en wat ik ook best spannend vond, is dat ik een discrete zwem-outfit heb gekocht. Dit bestaat uit een zwarte zwemlegging (tot net boven de knie) en een tankini topje daarboven (ook dit topje heeft geen diepe decolleté). Ik voeg een foto toe, zodat je een beetje een idee krijgt. Dit is iets wat ik heel lang wilde maar niet deed of niet durfde omdat ik weet dat mensen dit raar vinden. Maar ik heb besloten om niet meer naar dit soort mensen te luisteren als ik weet dat God iets anders van mij vraagt!
Nou hoor ik je denken, oké bovenstaande punten kan ik nog volgen, maar waarom draag je in vredesnaam geen beugel BH's meer? Goeie vraag 😉
Allereerst merkte ik dat ik de beugel BH's niet meer lekker vond zitten nadat ik ongeveer een half jaar zachte BH's had gedragen omdat ik borstvoeding gaf. Na het stoppen met borstvoeding waren mijn borsten, na twee baby's, niet meer wat ze geweest waren. Dat was niet zo erg als ik voorgevormde beugel BH's aanhad, dan zagen ze er nog best mooi en ferm uit. Maar ik vond dat dus niet meer lekker zitten en deed steeds vaker zachte of sport BH's aan. Alleen het probleem hiermee was dat ik mijn borsten hierin niet mooi vond omdat ze er niet meer zo jeugdig uitzagen als vroeger 😆 Ook hierin merkte ik dat de Heilige Geest in mij werkte. Het is niet zo dat Hij echt tot mij sprak ofzo, maar ik bemerkte gedachten als; 'Dit is jouw lijf wat Ik voor je heb gemaakt en geweven, ja het voldoet misschien niet aan de stempel "mooi" wat de wereld graag geeft, maar kijk eens hoe mooi Ik het heb gemaakt zodat je je eigen kind kan voeden met je borsten en ze kunnen groeien in jouw buik.'. Wauw, bij zulke gedachten ging ik kritisch kijken naar mijn definitie van mooi en waar ik mijn waarheid op baseerde.
Dit zijn een paar van de punten waarin ik een persoonlijke overtuiging van de Heilige Geest voelde om met sommige dingen te stoppen, omdat ik zo beter kan gaan zien wat waarheid is.
Ik kan me goed voorstellen als je deze dingen leest, je denkt; 'Nou dat is leuk voor jou, maar ik hoef me hier als christen echt niet per se aan te houden'. En dat klopt! Ga zelf in gesprek met God en vraag Hem op welke gebieden in jouw leven jij nog meer afhankelijk mag worden van Hem, hoe jouw karakter nog meer op die van Jezus kan gaan lijken en waarin je misschien jouw vertrouwen op een leugen baseert in plaats van Zijn waarheid.
Tijdens het gesprek met deze christenvrouw bespraken we veel dingen, maar ook het feit dat de afgelopen maanden bij mij symbool stonden voor verandering. Een seizoen in mijn leven waarin ik echt knopen door mocht hakken, me af mocht keren van de dingen die verkeerd zijn of me juist mocht uitstrekken naar dingen die God heel persoonlijk aan mij had laten zien. Ze spoorde me aan om over deze dingen te schrijven. Als bemoediging voor anderen en als reminder voor mijzelf.
Een paar van deze veranderingen; ik ben gestopt met make-up gebruiken en het epileren van mijn wenkbrauwen, ik let op wat voor (zwem-)kleding ik draag en ik draag geen beugel BH's meer. Nou zijn dit geen regels die opgenomen zijn in de 10 geboden 😉 maar ik heb heel sterk mogen ervaren dat God aan mij vroeg; 'Mijn kind, vind je jezelf ook nog mooi zonder make-up? Ik heb je gemaakt zoals je bent, daar heb je geen make-up bij nodig'. Hij heeft me op deze manier uitgedaagd om eens goed te kijken naar hoe ik mezelf/mijn lijf laat zien aan de mensen om mij heen.
Toen ik stopte met make-up gebruiken en het epileren van mijn wenkbrauwen, was ik erg bang dat mensen me hierop aan zouden kijken, dat ze me niet mooi zouden vinden. Elke keer als ik in de spiegel keek en dacht; 'Gat, ik wil me opmaken, mezelf even "bijwerken"', zei ik tegen mezelf; 'Nee Liset, God heeft je zo gemaakt, het is goed zoals het is'. En echt geloof me, dit heeft me veel moeite gekost maar ik kan je oprecht zeggen dat ik hier nu geen last meer van heb. Tuurlijk, ik heb wel eens een baaldag en dan vind ik dat ik er niet uitzie. Maar ik weet nu dat de wereld niet vergaat, ik nog steeds Zijn dochter ben en ik nog steeds Zijn mooie schepsel ben. En daarom gaat die leugen over dat 'ik er niet uit zie', op dat moment ook weer net zo hard de prullenbak in
Wat betreft het letten op (zwem-)kleding, dit is iets waar ik eigenlijk al eerder over nagedacht heb en waar ik al eerder op ben gaan letten maar dit ook weer heb losgelaten. Ik weet niet waarom of hoe dit gebeurt is, maar ik was er klaar mee dat ik steeds weer naar dezelfde punten terugkeerde. Sommige dingen moeten ook gewoon een wilsbesluit zijn. Ik wist dat het goed was om hier op te letten, om bescheiden/discreet gekleed te gaan, maar op 1 of andere manier had ik dit weer aan de kant geschoven. Dit punt was er dus echt één van, weer oppakken en ook daadwerkelijk doorzetten. Waar ik op let is dat ik niet te bloot gekleed ga en dat ook mijn borsten goed bedekt zijn (ook als ik buk). Éen dingetje wat wel nieuw was, en wat ik ook best spannend vond, is dat ik een discrete zwem-outfit heb gekocht. Dit bestaat uit een zwarte zwemlegging (tot net boven de knie) en een tankini topje daarboven (ook dit topje heeft geen diepe decolleté). Ik voeg een foto toe, zodat je een beetje een idee krijgt. Dit is iets wat ik heel lang wilde maar niet deed of niet durfde omdat ik weet dat mensen dit raar vinden. Maar ik heb besloten om niet meer naar dit soort mensen te luisteren als ik weet dat God iets anders van mij vraagt!
Nou hoor ik je denken, oké bovenstaande punten kan ik nog volgen, maar waarom draag je in vredesnaam geen beugel BH's meer? Goeie vraag 😉Allereerst merkte ik dat ik de beugel BH's niet meer lekker vond zitten nadat ik ongeveer een half jaar zachte BH's had gedragen omdat ik borstvoeding gaf. Na het stoppen met borstvoeding waren mijn borsten, na twee baby's, niet meer wat ze geweest waren. Dat was niet zo erg als ik voorgevormde beugel BH's aanhad, dan zagen ze er nog best mooi en ferm uit. Maar ik vond dat dus niet meer lekker zitten en deed steeds vaker zachte of sport BH's aan. Alleen het probleem hiermee was dat ik mijn borsten hierin niet mooi vond omdat ze er niet meer zo jeugdig uitzagen als vroeger 😆 Ook hierin merkte ik dat de Heilige Geest in mij werkte. Het is niet zo dat Hij echt tot mij sprak ofzo, maar ik bemerkte gedachten als; 'Dit is jouw lijf wat Ik voor je heb gemaakt en geweven, ja het voldoet misschien niet aan de stempel "mooi" wat de wereld graag geeft, maar kijk eens hoe mooi Ik het heb gemaakt zodat je je eigen kind kan voeden met je borsten en ze kunnen groeien in jouw buik.'. Wauw, bij zulke gedachten ging ik kritisch kijken naar mijn definitie van mooi en waar ik mijn waarheid op baseerde.
Dit zijn een paar van de punten waarin ik een persoonlijke overtuiging van de Heilige Geest voelde om met sommige dingen te stoppen, omdat ik zo beter kan gaan zien wat waarheid is.
Ik kan me goed voorstellen als je deze dingen leest, je denkt; 'Nou dat is leuk voor jou, maar ik hoef me hier als christen echt niet per se aan te houden'. En dat klopt! Ga zelf in gesprek met God en vraag Hem op welke gebieden in jouw leven jij nog meer afhankelijk mag worden van Hem, hoe jouw karakter nog meer op die van Jezus kan gaan lijken en waarin je misschien jouw vertrouwen op een leugen baseert in plaats van Zijn waarheid.
vrijdag 10 mei 2019
Ochtendgebed
Nu deze nieuwe morgen begint, wil ik deze graag beginnen met U, mijn Papa. Vader U helpt mij vandaag, als ik misschien in moeilijke situaties kom die mijn geduld op de proef stellen of als ik mag oefenen met mijn zelfbeheersing. Maak het zo dat mijn karakter steeds meer op dat van U gaat lijken, Vader, en dat het een bewuste keuze is dat ik dichter bij U mag komen in moeilijke omstandigheden. Niet voor mijn eigen trots, maar zodat ik anderen tot een zegen mag zijn en zij U en het goede nieuws mogen zien, door mij heen.
Nu deze nieuwe morgen begint, helpt U mij, zachtmoedige Heilige Geest, zodat ik de moeder en vrouw mag zijn die U wilt dat ik ben.
Geef mij geduld, vreugde, liefde, vrede, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Mijn Trooster, help mij eraan te herinneren dat eten mij niet troost of langdurige voldoening geeft, alleen U kunt dat. Grote Raadgever, U geeft mij de juiste motivatie voor mijn acties en U vult mij met Uw overvloeiende liefde voor Sander, Robin, Brandon en mijn naasten.
Nu deze nieuwe morgen begint, geeft U mij de kracht mijn Heer Jezus Christus om niet te oordelen over anderen, want dat is niet te taak die aan mij gegeven is. Alleen U bent in staat om een eerlijk en rechtvaardig oordeel te vellen. Herinner mij eraan dat niet alles perfect hoeft en dat ik sommige dingen mag loslaten. Heilige Zoon van God, mijn rebelse gedachten en acties geef ik vandaag aan U, en ik kies ervoor om geen ‘waarom?’ te vragen maar om U gelijk te gehoorzamen. Jezus, maakt u mij bewust van het feit dat er altijd kleine oortjes meeluisteren en kleine oogjes meekijken, naar hoe ik reageer in situaties en hoe ik omga met mijn emoties.
Grote drie-eenheid, geef mij wijsheid zodat ik het leven mag zien vanuit Uw perspectief. U weet wat U doet!
vrijdag 30 november 2018
Gedicht - Liefje
Liefje,
Hoe moet ik jou leren, dat God jou gemaakt heeft zoals je bent
Dat je je niet hoeft af te vragen; "Ben ik een vrouw of een man?"
Maar dat je mag berusten in Zijn wijsheid, Zijn plan
Te weten, dat Hij jou kent.
Hoe moet ik jou leren, dat wij als rentmeesters geschapen zijn
Niet om deze aarde te verkrachten, uit te melken, te verzieken
Of om mensen te gebruiken, zodat wij in het westen kunnen pieken
Maar om lief te hebben en te koesteren, want de schepping is een goudmijn
Hoe moet ik jou leren, dat een man en een vrouw bij elkaar horen
Geschapen en bedacht door onze Schepper, een perfecte blauwdruk
En dat je dus niet hoeft te kiezen voor the same sex, puur voor het "geluk"
Maar hoe kan ik die harde, schreeuwerige stem van de wereld in de kiem smoren
Hoe moet ik jou leren, dat een kindje, nog oh zo klein, geen afval is
Niet om weggehaald te worden als het even niet uit komt
Gewoon maar een klompje cellen, iets wat je helaas overkomt
Maar dat dat mensje een schepsel is van de Allerhoogste, een verbintenis
Hoe moet ik jou leren, dat Jezus Christus jouw Heer is
Want iedereen vertelt jou dat je je kracht in jezelf vinden moet
Niet putten uit de eindeloze liefde van je Vader, maar zoeken naar de lege voorspoed
Maar weet je, ze hebben het mis..
Hoe moet ik jou leren, wat goed is en wat fout
Hoe moet ik jou leren, dat God van mensen houdt
Hoe moet ik jou leren, niet te luisteren naar die schreeuwers
Hoe moet ik jou leren, niet de brede maar de smalle weg
Hoe moet ik jou leren, zeventig maal zeventig maal
Hoe moet ik jou leren, ja ook die illegaal
Hoe moet ik jou leren, niet alles is wit of zwart
Hoe moet ik jou leren, heb lief met heel je hart
Hoe moet ik jou leren, staan voor Jezus is geen taboe
Hoe moet ik jou leren, keer je tweede wang maar toe
Liefje,
alleen Hij kan het jou leren
Hoe moet ik jou leren, dat God jou gemaakt heeft zoals je bent
Dat je je niet hoeft af te vragen; "Ben ik een vrouw of een man?"
Maar dat je mag berusten in Zijn wijsheid, Zijn plan
Te weten, dat Hij jou kent.
Hoe moet ik jou leren, dat wij als rentmeesters geschapen zijn
Niet om deze aarde te verkrachten, uit te melken, te verzieken
Of om mensen te gebruiken, zodat wij in het westen kunnen pieken
Maar om lief te hebben en te koesteren, want de schepping is een goudmijn
Hoe moet ik jou leren, dat een man en een vrouw bij elkaar horen
Geschapen en bedacht door onze Schepper, een perfecte blauwdruk
En dat je dus niet hoeft te kiezen voor the same sex, puur voor het "geluk"
Maar hoe kan ik die harde, schreeuwerige stem van de wereld in de kiem smoren
Hoe moet ik jou leren, dat een kindje, nog oh zo klein, geen afval is
Niet om weggehaald te worden als het even niet uit komt
Gewoon maar een klompje cellen, iets wat je helaas overkomt
Maar dat dat mensje een schepsel is van de Allerhoogste, een verbintenis
Hoe moet ik jou leren, dat Jezus Christus jouw Heer is
Want iedereen vertelt jou dat je je kracht in jezelf vinden moet
Niet putten uit de eindeloze liefde van je Vader, maar zoeken naar de lege voorspoed
Maar weet je, ze hebben het mis..
Hoe moet ik jou leren, wat goed is en wat fout
Hoe moet ik jou leren, dat God van mensen houdt
Hoe moet ik jou leren, niet te luisteren naar die schreeuwers
Hoe moet ik jou leren, niet de brede maar de smalle weg
Hoe moet ik jou leren, zeventig maal zeventig maal
Hoe moet ik jou leren, ja ook die illegaal
Hoe moet ik jou leren, niet alles is wit of zwart
Hoe moet ik jou leren, heb lief met heel je hart
Hoe moet ik jou leren, staan voor Jezus is geen taboe
Hoe moet ik jou leren, keer je tweede wang maar toe
Liefje,
alleen Hij kan het jou leren
dinsdag 13 november 2018
Luister tip - Keith Green
Weer een luister tip! En dit is eigenlijk niet zozeer een tip, maar een MUST. Deze man heeft zulke geweldige muziek gemaakt. Pak een kop thee, ga even lekker liggen op de bank en zet zijn nummers aan. Sommige liederen zijn zo heerlijk, God wordt er in aanbeden en ik kan mijn hele gevoel er in leggen als ik het zing. En andere nummers.. Pfoe, die zijn erg heftig. Als ik zijn muziek hoor, krijg ik niet het gevoel dat Keith zijn (kritische) mening onder stoelen of banken schoof. Maar ook al is die mening misschien niet wat je wil horen, als je er écht naar luistert, is het enorm verhelderend. Het daagt mij namelijk uit om eerlijk naar mijzelf, mijn motivatie en mijn gedrag te kijken.
Dussss.. Zoek zijn muziek eens op via Youtube of Spotify, and ENJOY!
dinsdag 25 september 2018
Ik ga GEEN perfecte ouder zijn (en dat is OKÉ!)
Ik heb besloten dat ik geen perfecte ouder meer wil zijn. Haha, wat een sullige zin is dat eigenlijk. Want dit geeft al aan, dat ik ooit wel die intentie had. Ik had goed nagedacht over wie ik was, hoe ik ben opgevoed, wat ik daarin miste en hoe ik dat dus allemaal beter zou doen. Alle positieve dingen uit mijn opvoeding zou ik meenemen in ons gezinsleven en de dingen die ik miste zou ik daaraan toevoegen, en voilà; de pérfecte ouder + opvoeder! Een moeder die altijd tot 10 telt, consequent is, onvoorwaardelijke liefde toont, op een rustige en bekwame manier door haar knieën gaat en haar kind aanspreekt op diens wangedrag, die altijd nadenkt over hoe ze in bepaalde kwesties het best kan reageren en natuurlijk weloverwogen beslissingen maakt op het gebied van tijdbesteding/voeding/nachtrust/televisie-kijk-tijd.
Maar zoals ik hierboven al heb gezegd, ik ga niet meer proberen om de perfecte ouder te zijn. Want werkelijk waar, er zijn hier in huis toch periodes waarin ik mijn lieve, schattige, grote-blauwe-ogen peuter achter het stucwerk wil plakken. Wat een dondersteen. En ik maar ijverig proberen om haar waardes bij te brengen en haar water te laten drinken in plaats van sap ('oooooh wat een slechte moeder, weet ze soms niet dat suiker vergif is?!') en haar 'bah-wat-vies' te laten zeggen in plaats van 'gattedamme' (oeps, nog een puntje erbij op het slechte-moeder-lijstje).
En echt, lieve moeders en vrouwen en mannen en Robin-als-ze-later-groot is, ik weet het.. Het is niet oké als ze slechte woorden zegt, gilt als ze d'r zin niet krijgt en sap drinkt in plaats van water. En ja, ik weet het, het is mijn schuld want ik ben degene die haar opvoedt en het is dus mijn verantwoordelijkheid. Maar ik ben er gewoon klaar mee om me daar schuldig over te voelen. Dat stomme schuldgevoel zorgt ervoor dat er altijd een soort donderwolkje boven mijn hoofd hangt. Blegh, stom!
Dus, vanaf vandaag neem ik mij voor; Ik ga GEEN perfecte ouder zijn. Ik ga mijn best doen, ik ga lief hebben en ik ga er altijd zijn voor mij kinderen. Maar ik ga ook grondig tekort schieten, het ontzettend verpesten en ik ga gigagantisch op mijn bek - uuuuhh mond -.
PS - Speciaal voor mijn enige fan; Sassie :-) Lufjoe
Maar zoals ik hierboven al heb gezegd, ik ga niet meer proberen om de perfecte ouder te zijn. Want werkelijk waar, er zijn hier in huis toch periodes waarin ik mijn lieve, schattige, grote-blauwe-ogen peuter achter het stucwerk wil plakken. Wat een dondersteen. En ik maar ijverig proberen om haar waardes bij te brengen en haar water te laten drinken in plaats van sap ('oooooh wat een slechte moeder, weet ze soms niet dat suiker vergif is?!') en haar 'bah-wat-vies' te laten zeggen in plaats van 'gattedamme' (oeps, nog een puntje erbij op het slechte-moeder-lijstje).
En echt, lieve moeders en vrouwen en mannen en Robin-als-ze-later-groot is, ik weet het.. Het is niet oké als ze slechte woorden zegt, gilt als ze d'r zin niet krijgt en sap drinkt in plaats van water. En ja, ik weet het, het is mijn schuld want ik ben degene die haar opvoedt en het is dus mijn verantwoordelijkheid. Maar ik ben er gewoon klaar mee om me daar schuldig over te voelen. Dat stomme schuldgevoel zorgt ervoor dat er altijd een soort donderwolkje boven mijn hoofd hangt. Blegh, stom!
Dus, vanaf vandaag neem ik mij voor; Ik ga GEEN perfecte ouder zijn. Ik ga mijn best doen, ik ga lief hebben en ik ga er altijd zijn voor mij kinderen. Maar ik ga ook grondig tekort schieten, het ontzettend verpesten en ik ga gigagantisch op mijn bek - uuuuhh mond -.
PS - Speciaal voor mijn enige fan; Sassie :-) Lufjoe
Abonneren op:
Posts (Atom)